|
Een sprong met de Jumping Balloon gaat ongeveer als volgt:
De deelnemer krijgt een parachute harnas aan en loopt naar de ballon, waar het harnas aan de ballon wordt gekoppeld.
Indien de ballon meer stijgkracht heeft dan het gewicht van de deelnemer, wordt er gecompenseerd door middel van gewichtszakjes.
De deelnemer is nu volledig gewichtloos en de ballon wordt losgekoppeld van het grondanker. |
 |
 |
De ballon blijft echter met lange touwen verbonden aan de grondcrew, om te voorkomen dat de ballon door de wind van het veld afdrijft.
Nu kan de deelnemer zich afzetten tegen de grond met als gevolg dat de ballon langzaam gaat stijgen (des te harder men zich afzet, des te sneller zal de ballon stijgen).
Op een hoogte van 50 meter bereikt de ballon zijn hoogste punt en zakt vervolgens weer langzaam naar beneden.
De landing kan vergeleken worden met het afstappen van een stoepje. |
Er kan nu opnieuw afgezet worden om een volgende sprong te maken.
Dit wordt een aantal keren herhaald, waarna de crew (door middel van de lijnen) de ballon weer naar het anker geleidt en vastkoppeld.
De deelnemer wordt weer losgekoppeld van de ballon en uit het harnas geholpen. |
 |
 |
Merk op dat, door de gewichtloosheid en de grote massa van de ballon, er geen grote (onaangename) versnellingen mogelijk zijn.
Daarom is een sprong maken mogelijk voor mensen van alle leeftijden.
De harnassen zijn dusdanig gevormd dat er sprake is van een comfortabele zithouding en voor kinderen zijn er speciale kinderharnassen beschikbaar.
Indien het gezamelijke gewicht niet te groot is, is het zelfs mogelijk om met z'n tweeën tegelijk omhoog te gaan.
|
Back to top
|
